Saf sevgi nasıl olur ?

Emir

New member
Saf Sevgi Nasıl Olur? Bir İnsanı Gerçekten Sevmek, Onu Kendine Ait Görmek midir?

Bazen insanın aklına öyle bir soru düşüyor ki cevabını bulmak için saatlerce düşünmek, başkalarının hikâyelerini dinlemek, hatta kendi geçmişine dönüp bakmak gerekiyor. Ben de bir süredir saf sevginin ne olduğunu düşünüyorum. Birini çok özlemek mi, onun için her şeyi göze almak mı, yoksa hiçbir karşılık beklemeden yanında durabilmek mi? Belki de saf sevgi, bütün bunların içinde saklı olan ama tek bir cümleyle anlatılamayan bir duygudur.

Geçenlerde duyduğum bir hikâye, bu soruya başka bir açıdan bakmamı sağladı. Hikâyenin kahramanları, birbirinden farklı düşünen ama aynı hayatın içinde birbirine yer açmayı öğrenen iki insandı. Onların yaşadıkları bana şunu düşündürdü: İnsan gerçekten sevdiğinde karşısındakini değiştirmeye mi çalışır, yoksa onu anlamak için kendi dünyasının kapısını mı aralar?

Hikâyeyi sizinle paylaşmak istiyorum. Belki siz de satırların arasında kendi yaşadıklarınızdan bir parça bulursunuz.

1. Bölüm: Eski Bir Mahallede Başlayan Hikâye

Deniz, İstanbul'un eski mahallelerinden birinde yaşayan, otuzlu yaşlarının başında bir mühendisti. Hayata bakışı oldukça gerçekçiydi. Bir sorun varsa önce nedenini bulur, ardından çözüm için bir plan hazırlardı. Ona göre insanı rahatlatan şey, belirsizlikleri azaltmak ve mümkün olduğunca sağlam adımlar atmaktı.

Meryem ise aynı mahallede küçük bir kitapçı işletiyordu. İnsanların anlattıklarını dikkatle dinler, bazen tek bir cümle söylemeden saatlerce karşısındakine eşlik ederdi. Bir müşterinin neden üzgün olduğunu hemen anlaması, onun sorununu mutlaka çözebileceği anlamına gelmezdi ama o kişinin kendisini yalnız hissetmemesi için elinden geleni yapardı.

İkisi ilk kez yağmurlu bir kasım akşamında karşılaştı.

Deniz, işten dönerken kitapçının önünde su alan eski bir kitap kolisini fark etti. İçeride Meryem, ıslanan kitapları kurtarmaya çalışıyordu. Deniz hiç düşünmeden içeri girdi, kollarını sıvadı ve kolileri rafların üzerine taşımaya başladı.

Yaklaşık yarım saat sonra kitaplar kurtarılmış, zemin temizlenmişti.

Deniz ellerini kurularken, "Bu dükkânın önündeki oluğu değiştirmek gerekiyor. Su her yağmurda buraya dolacaktır. İstersen yarın ölçüsünü alıp uygun bir çözüm bulalım," dedi.

Meryem gülümsedi.

"Olur. Ama önce bir çay içelim. Yarım saattir yardım ediyorsun, yüzünü bile doğru dürüst göremedim."

Deniz şaşırdı. Aklında yapılacak işler, alınacak malzemeler ve hesaplanması gereken masraflar vardı. Meryem ise öncelikle o anı paylaşmak istiyordu.

O akşam uzun uzun konuştular. Deniz, sorunları çözmenin kendisine güven verdiğini anlattı. Meryem ise bazen insanların bir çözümden önce anlaşılmaya ihtiyaç duyduğunu söyledi.

İkisi de birbirinin bakış açısına tamamen katılmadı. Fakat ilk kez, kendi düşüncesinin tek doğru yol olmayabileceğini hissettiler.

Belki de sevginin ilk tohumu, insanın karşısındakine hak vermesiyle değil, onu gerçekten dinlemeye razı olmasıyla atılıyordu.

2. Bölüm: Sevgi Her Zaman Büyük Sözlerle Başlamaz

Deniz, sonraki haftalarda kitapçıya uğramaya başladı. Bazen bir kitap alıyor, bazen de dükkânın bozuk bir rafını onarıyordu. Meryem ise onun yoğun günlerinde yemek yemeyi unuttuğunu fark ettiğinde kapısına küçük bir yemek kabı bırakıyordu.

İlk başlarda ikisi de bu davranışları sıradan bir arkadaşlık olarak görüyordu.

Bir gün Deniz, Meryem'in kitapçıdaki eski bir masayı neden hâlâ değiştirmediğini sordu.

"Çünkü babamla birlikte almıştık," dedi Meryem. "Artık biraz eğri duruyor ama onunla geçirdiğim son yazdan kalan birkaç şeyden biri."

Deniz masaya baktı. Birkaç vida, zımpara ve uygun bir destekle onu sağlamlaştırabileceğini düşündü.

"İstersen onarabiliriz," dedi.

Meryem'in yüzü aydınlandı.

"Onarmak güzel olur. Yeter ki onu yepyeni bir şeye dönüştürmeye çalışma."

Deniz bu cümleyi uzun süre düşündü. O güne kadar bir şeyi iyileştirmek, onun kusurlarını gidermek anlamına geliyordu. Meryem ise bazı şeylerin kusurlarıyla birlikte değerli olduğunu hatırlatmıştı.

Masayı birlikte onardılar. Deniz ayağındaki gevşek bağlantıları sağlamlaştırdı; Meryem de yüzeyindeki çizikleri tamamen kapatmak yerine korumayı seçti.

İşleri bittiğinde masa eskisinden daha sağlamdı ama geçmişini kaybetmemişti.

İşte o gün Deniz, sevginin yalnızca birinin hayatını kolaylaştırmak olmadığını anladı. Bazen sevgi, karşındaki insanın neyi korumak istediğini öğrenmekti.

Meryem de Deniz'in yalnızca sorunları çözmeye çalışan biri olmadığını gördü. Onun pratik yaklaşımının altında, insanların zarar görmesini önleme ve kendisini güvende hissettiği bir düzen kurma arzusu vardı.

Birbirlerini değiştirmeye çalışmak yerine, birbirlerinin niyetini anlamaya başladılar.

Sizce de ilişkilerde sıkça yaptığımız hatalardan biri bu değil mi? Bir insanın davranışını hemen yargılayıp arkasındaki duyguyu merak etmemek?

3. Bölüm: Geçmişten Bugüne Saf Sevginin Değişen Yüzü

Meryem'in kitapçısında eski mektupların, aile fotoğraflarının ve ikinci el kitapların bulunduğu küçük bir köşe vardı. Bir gün Deniz'e, büyükannesinin gençliğinde aldığı bir mektubu gösterdi.

Mektupta, yıllar önce başka bir şehre çalışmaya giden bir adamın eşine yazdığı satırlar bulunuyordu. Adam, uzakta olmasına rağmen evin ihtiyaçlarını, çocukların eğitimini ve eşinin sağlığını soruyor; dönmek için para biriktirdiğini anlatıyordu.

Meryem mektubu dikkatle katladı.

"Büyükannem, büyükbabamın kendisini çok sevdiğini söylerdi. Ama bazen onun sevgisini anlatırken sadece yaptığı fedakârlıkları sayardı. Acaba insanın sevgisi, katlandığı zorlukların toplamından mı ibaret?" diye sordu.

Deniz bir süre düşündü.

"Belki o dönemde sevgiyi göstermenin yolları daha sınırlıydı. İnsanlar duygularını konuşmak yerine çalışarak, para göndererek, ailesini koruyarak anlatıyor olabilir."

Meryem başını salladı.

"Doğru. Ama bir insanın çok çalışması, diğerinin duygusal ihtiyaçlarının karşılandığı anlamına gelmiyor. Büyükannem bazen yalnızlığından da söz ederdi."

Bu konuşma, geçmişteki ilişkilerle bugünkü ilişkiler arasındaki farkları düşündürdü.

Tarih boyunca sevgi, yalnızca iki insanın kişisel duygularından ibaret olmadı. Ekonomik koşullar, aile yapısı, toplumsal cinsiyet rolleri ve evlilik gelenekleri, insanların sevgilerini nasıl yaşadıklarını etkiledi. Bazı dönemlerde evlilikler ailelerin kararıyla kuruluyor, bireylerin kendi istekleri ikinci planda kalabiliyordu. Kadınların ekonomik bağımsızlığının sınırlı olduğu koşullarda sevgi, güvenlik ve geçim meselesiyle iç içe geçebiliyordu. Erkeklerden ailesinin maddi yükünü üstlenmeleri, kadınlardan ise evin duygusal ve gündelik düzenini sürdürmeleri beklenebiliyordu.

Elbette geçmişte bütün erkekler ya da bütün kadınlar aynı şekilde yaşamıyordu. Her dönemde farklı hayatlar, farklı tercihler ve farklı ilişki biçimleri vardı. Ancak toplumsal beklentilerin insanların davranışları üzerinde önemli bir etkisi bulunuyordu.

Bugün ise insanlar sevgiden daha fazla duygusal açıklık, karşılıklı saygı ve ortak sorumluluk bekleyebiliyor. Yine de eski alışkanlıklar bütünüyle ortadan kalkmış değil. Bazı insanlar sevgiyi para kazanarak gösteriyor, bazıları sürekli ilgi bekliyor, bazıları ise kendi ihtiyaçlarını dile getirmeyi bencillik sanıyor.

Deniz, büyükannesinin mektubunu yeniden okudu.

"Belki de saf sevgi, geçmişin fedakârlıklarını küçümsemeden, onların eksik bıraktığı şeyleri de görebilmektir," dedi.

Meryem gülümsedi.

"Ve bugün daha iyi bir ilişki kurma şansımız varken, sırf eskiden böyle yapılırdı diye aynı hataları tekrarlamamak."

Bu sözler Deniz'in zihninde kaldı. Sevginin geçmişten miras alınabileceğini ama geleceğinin iki insanın ortak kararlarıyla şekilleneceğini anlamaya başlamıştı.

4. Bölüm: Her Sorunun Bir Çözümü, Her Duygunun Bir Cevabı Yoktur

İlişkileri derinleştikçe Deniz ile Meryem'in farklılıkları da görünür hâle geldi.

Bir kış akşamı Meryem, uzun zamandır görüşemediği annesiyle telefonda tartıştı. Annesi, Meryem'in evlenme ve aile kurma konusundaki kararlarını eleştiriyor, onun geleceği için endişelendiğini söylüyordu. Meryem telefonu kapattığında kendisini suçlu, öfkeli ve üzgün hissediyordu.

Deniz onu dinledi ve hemen bir çözüm önerdi.

"Annenle açık bir şekilde konuşmalısın. Sınırlarını belirle, hangi konularda kararın olduğunu anlat. Aynı tartışma tekrar ederse konuşmayı daha sonra sürdürebileceğini söyle."

Meryem sessiz kaldı.

Deniz devam etti:

"İstersen ne söyleyeceğini birlikte planlayabiliriz."

Meryem sonunda başını kaldırdı.
 
Üst